لهستان : در دوران خلافت مطيع خاندان پياست « 1 » در لهستان حكومت مىكردند . اولين عضو اين خاندان ميشكوى « 2 » اول است ( 921 - 992 م . ) كه به دين مسيح گرويد و بدين ترتيب لهستان يك كشور مسيحى شد . پسر و جانشين ميشكوى ، بولسلاف اول توانست لهستان را به عنوان يك كشور پادشاهى به اتن سوم ، امپراتور مقدس روم بشناساند . خلافت طائع ( 363 - 381 ه . ق . ) ( 974 - 991 م . ) بعد از كناره‌گيرى مطيع از خلافت به دليل مبتلا شدن به مرض فلج ، امر او اركان دولت با پسرش ابو الفضل عبد الكريم بيعت كردند و او با لقب الطائع اللّه به خلافت نشست . در سال 381 هجرى بهاء الدوله ديلمى در تنگناى مالى قرار گرفت و براى رهايى از اين وضع درصدد تصرف اموال خليفه برآمد . به همين نيت با جمعى از ياران خود به ملاقات خليفه رفت و به مجرد رسيدن به دربار خليفه ، اطرافيان بهاء الدوله اموال خليفه را غارت كردند . خود او را هم به سراى بهاء الدوله بردند و او در آنجا به خلع خود از مقام خلافت گواهى داد . طائع مردى حيله‌گر و تندخو بود . معاصران طائع ، نوح ابن منصور سامانى ( 366 - 387 ه . ق . ) در خراسان و ماوراء النهر ، قابوس ابن وشمگير ( 366 - 403 ه . ق . ) از سلسلهء آل زيار در طبرستان و عضد الدوله ديلمى ( 338 - 372 ه . ق . ) در فارس و كرمان و اهواز و العزيز ابو منصور نزار ( 365 - 386 ه . ق . ) از خاندان فاطمى مصر هستند . در همين زمان سبكتكين سلسلهء غزنوى را در افغانستان تأسيس كرد . مهمترين رويدادهاى جهان آن‌روز كه در دوران خلافت طائع و معاصران ايرانى او در كشورهاى ديگر جهان به وقوع پيوست ، به اين شرح است : آسيا چين : در چين سلسلهء سونگ سلطنت مىكرد ( 960 - 1279 م . ) امپراتور سلسلهء سونگ تاى تسو است ( 960 - 976 م . ) اين امپراتور جنوب كشور را از نو به تصرف خود درآورد ولى در شمال پيشرفتى نكرد و جانشينانش نيز به تسخير نواحى شمالى چين

--> ( 1 ) . Piast . ( 2 ) . Mieskoy .